90. U nas jakoś się klei

Stopień po stopniu, tralka po tralce, jeszcze będzie tu Budapeszt!

Podczas gdy ja ślęczę i klęczę nad płytkami, Tata zabrał się za klatkę schodową- i nie da się ukryć, że idzie mu duuuużo lepiej...  Większość stopni już sklejona, szpary w ceglanych ścianach zagipsowane, niedługo zabierze się do wyrównywania ścian szczytowych. Dzień po dniu, godzina po godzinie widać postępy.

Czyli naprawdę zupełnie inaczej niż u mnie ;).

tak wyglądają stopnie po przeszlifowaniu

Dirk Cousaert

Są zwykli producenci, dobrzy fachowcy, genialni rzemieślnicy i poeci materiału.

Dirk Cousaert zalicza się do dwóch ostatnich grup - fantastyczną technikę łączy z nieuchwytnym, trudnym do sprecyzowania czynnikiem dzięki któremu wierzy się w jego prace bezgranicznie. Ja dodatkowo mam ochotę porządnie je obmacać! 

64. Doróbki nas czekają

Takie z wyższej półki- po pierwsze, trzeba dosztukować ponad 80% brakujących tralek...

     po drugie, muszę oczyścić ze starej farby wszystkie stopnie....

...i tego, niestety, już nikt za mnie nie zrobi. 

Bye bye, drogie paznokcie

61. W równoległym świecie

Przedstawione w poprzednim poście sprzęty są niebosko upaprane, a my nadal zmagamy się z niesforną klatką schodową. Odnośnie boskich / nieboskich- aerograf jest boski. Bez niego utknęlibyśmy w piekielnych czeluściach klatki.

Na amen.

wreszcie ruszyliśmy temat sufitu na klatce. Tzn właściwie ruszyliśmy sufit, bez tematu;)