"Prosę pani, bo ja utknęłam w betonie!".
Dobra wymówka? No pewnie, że dobra. Fundamentalna .
Po kilku tygodniach odsypiania ( na siedząco, leżąco, w zwisie) zarwanych nocy i nerwowych dni, wróciła mi chęć do majstrowania. Póki co na remont drugiej połówki brak mi weny na koncie, ale wreszcie ruszyło się w innych tematach. Tym samym mog
ę ogłosić powstanie na blogu nowej kategorii, którą z olbrzymią i nieposkromioną fantazją nazwałam
PROJEKTY:). Będę tam umieszczać kolejne odcinki budowlanej telenoweli spoza nurtu domowego.
Od kiedy zaczęłam jeden z nich, całe moje życie kręci się wokół betonu. Pewnie nie tylko moje, więc liczę na to że znajdę w tym temacie
kilka bratnich dusz. Betoniarze wszystkich narodów, łączmy
się!
Nim przejdziemy do concretów, kilka słów wstępu:
Jakiś czas temu dostałam zlecenie. Wnętrze malutkie ( kawalerka, niewiele
ponad 30 m.kw)
ale bardzo ciekawe. Jedno wielkie okno, dużo ścian. Mało miejsca, dużo kombinowania.
Główne założenia- ma być loftowo, surowo, szaro, z pomarańczową kropką
nad I ; niby na wynajem, ale docelowo jako prywatna dziupla do
odpoczynku...a cała reszta zależy już tylko ode mnie. Dodając do tego Zleceniodawczynię z którą współpraca to czysta przyjemność, weszłam w to jak w
masło. Jak zwykle pracę trzeba było zacząć od czyszczenia wirtualnej przestrzeni-
deweloperska wyobraźnia nie ma granic. Nie zliczę sytuacji, gdy na „firmowym” rzucie
( według którego przecież
decydujemy się na zakup danego lokalu) projektant – fantasta mieści olbrzymią
kuchnię z wyspą, stół na 10 osób, dwie kanapy, pięć foteli i jeszcze jacuzzi. W
momencie gdy klient przychodzi do mnie z takim wydrukiem i zaczynam wykreślać kolejne obiekty, aż zostanie nam jeden ciąg
kuchenny, składany stolik i dwuosobowa kanapa, zdarza mi się usłyszeć- co z
pani za projektant, przecież innemu udało się tu zmieścić tyle rzeczy! Tłumaczę
wtedy jak krowie na rowie, że skala dewelopera jest skrojona na miarę naszych
marzeń, a ja mam ziemski centymetr. Jeśli i to nie zadziała, nie
pozostaje nic innego jak odesłanie głęboko wierzącego klienta do sklepu z
dziecięcymi meblami, by tam wybrał wyposażenie salonu. Drastyczne, zwykle skuteczne.
W tym przypadku projektanci dewelopera też się nie obijali- do pełni szczęścia zabrakło tylko basenu. Jak widać na załączonym obrazku zmieścili tu komfortową oddzielną kuchnię( proszę zwrócić uwagę na ergonomiczne umieszczenie zlewu i płyty grzejnej), pojemne szafy na 3 płaszcze, dwa podkoszulki i cztery wazoniki, łazienkę w której aby zapakować ciuchy do pralki należy wejść do prysznica i wygodny zestaw wypoczynkowy z leżankami o gabarytach 50x50cm każda. W związku z tym że miejsca nie brakuje, kanapę odsunięto od ściany aby w trakcie bankietów mógł za nią krążyć kelner- anorektyk.
.jpg)
.jpg)
