Mokra strona bajki

Wspominałam już kiedyś o tym, że nasza dzielnica jest jedyna, niepowtarzalna i  nigdy nie pozwala się nudzić? . Rwąca rzeka pod domem? Proszzzzz........

 prawie- wieloryb...

powabne glony...

sporty wodne....

i rusałka

 

No to CHLUP! 

PS. Serdecznie przepraszamy Pana, który spadł z parkanu w wodę po kolana a my z mamą nie mogłyśmy przestać się  śmiać. Jest nam wstyd, że bawią nas tak PŁYTKIE rzeczy.

Wielka Heca Bojlerfingera

... Czyli w szaleństwie jest metoda. Po ekspresowych zmianach w układzie mieszkania wszystko było git malina, tylko zapomniałam o dostępie do bojlera, taki pikuś. Miałam do wyboru :

1) zrezygnować z jednej z trzech  szafek kuchennych( w pozostałych natrykowałam lodówki, zmywarki, pralki itp).O tym że do kuchni nie wchodzę zbyt często wiedzą wszyscy, ale JAKIEŚ szafki jednak by się przydały...

2) zrezygnować z wymiennika ciepła.

Hm....

Wyzuci z jakichkolwiek pomysłów  pojechaliśmy  z Tatą na zwiady, wyczaić ww wymienniki .W internecie wyglądały na ciut mniejsze., tak mniej wiecej 90%. Okazały się  PRZEOGROMNIASTE. Stwierdziliśmy że nie ma co  dumać, trzeba zrobić przymiarkę.Wróciliśmy zatem do domu i nastąpiła akcja :

 MAKIETOWANIE BOJLERA

 ( Cenna wskazówka: doskonałym materiałem do makietowania bojlera o pojemności 140 litrów jest belka wełny Isover. Ma taką samą średnicę i długość, przy czym waży jakiś milion kilogramów mniej)

Makietowanie wykazało, że urządzenie ni  wuja nie zmieści się w planowanym miejscu. Na stojąco, leżąco, w poprzek- nie było szans. Naszarpaliśmy się , wkurzyliśmy i załamani cisnęliśmy  wełnę kilka metrów dalej.

Przez przypadek ( a może nie? ) belka poturlała się kawałeczek i wskoczyła we wnękę która idealnie pasowała pod wymiennik. Poza kuchnią- więc wszystkie szafki zostałyby oszczędzone, w niewykorzystanej luce pod oknem, z bezproblemowym dostępem w każdej chwili.

Tak oto kolejny raz potwierdziła się zasada, że plan to nie wszystko- trzeba czasem poddać się głupkowatej sferze natury i liczyć na  farta!

Figury malarskie

Nie potrafię nawet opisać swojego szczęścia gdy po kilku godzinach machania wałkiem ściany były PRAWIE białe. W tym przypadku prawie nie robiło mi żadnej różnicy. Takie symboliczne przejście od ,,może się uda" do ,,to się dzieje naprawdę" ;)

 

Nowy UXUS

Pół zachwytu, pół dziw(n)oty. Genialna kuchnia, kapitalny gabinet, ładna jadalnia, reszta taka tiruriru.

 

  

 

 

 

fot. Dim Balsam, yatzer

22. Dalszy ciąg schodów

 

 

 

Bardzo dobry lakier, chyba najlepszy jakiego do tej pory używałam. Super konsystencja, idealny do malowania w pomieszczeniach gdzie istnieje ryzyko pochlapania obiektów obok- ma konsystencję galaretki którą wciera się w drewno. Bardzo szybko schnie, daje satynowe wykończenie.

Bejcowanie, szczotkowanie, lakierowanie, szlifowanie.....a na koniec i tak stwierdziłam że po zrobieniu podłogi pomaluję schody na biało.

gotowe, prawie

21. Zaczynają się

Schody. Na pięterko.
Marzyły mi się schody dokładnie takie, jak te tymczasowe skombinowane przez Tatę-  obdrapane, surowe, nierówne, w kolorze przykurzonego drewna.

 

 

Dość długo upierałam się że skoro takie mi się podobają, to po co robić nowe- ale kwestie ergonomiczne (  skakało się po nich jak łania ) i fakt że boso się po nich nie przebiegnę bez umiejętności  fakira zadecydowały o konieczności zamontowania nowej konstrukcji.
Na początek szukałam pośród firm produkujących schody na zamówienie, ale naprawdę absolutnie nic mi nie podpasowało- te chromy, stopnie z  tłuczonego szkła, polerowane drewno, gięte poręcze, fuuuuuuuj.
Później szukałam gotowców, bo tak naprawdę chodziło mi o coś maksymalnie prostego, w stylu schodów młynarskich .
A na koniec mój ojciec chrzestny ( który  jest stolarzem i miał kiedyś bolesną przygodę z bryczką) zlitował się i zrobił mi takie schody że mucha nie siada. IDEALNE. Na początku wydawały mi się nawet zbyt idealne i chciałam się nad nimi trochę popastwić  ale po kilku dniach kontemplacji doszłam z nimi do stanu wewnętrznej równowagi.

 

Schody miały mieć kolor starego, osmaganego deszczem, morską wodą i pustynnymi wiatrami drewna ( taaaaak... ) więc przez kilka dni wcierałam bejcę, szczotkowałam, malowałam, ścierałam...Korzystając z okazji polecam bejce FOX- są niesamowicie wydajne.

 

 

pierwsze próby- platinum i gołębi

 

 

przed nałożeniem kolejnych warstw drewno dobrze jest wyszorować szczotką- dzięki temu słoje będą mieć wyraźniejszy rysunek, a na koniec będzie mniej szlifowania

Po milionie próbek i wszelkich możliwych kombinacji na-pod-obok  zrobiłam pierwszą warstwę rozwodnionym kolorem gołębim a na to dwie warstwy jaśminu wcierane szmatką. Patyna okazała się brokatowo-  perłowo- kiczowata, więc zostawiłam ją na lepsze czasy, np.dancing w sanatorium.
Efekt który osiągnęłam trochę mnie zaskoczył...przy sztucznym świetle schody okazały się nieco....eeeee....zielone? Po naradach z Tatą doszliśmy do wniosku że teoretycznie po lakierowaniu naturalny kolor drewna powinien się przebić i ocieplić trupi odcień bejcy.  To tyle teorii...