poniedziałek, 5 września 2011

Przepis na dom idealny

Spacerując po parku znalazłam swój. Można? Można;) 

 Nieważne jaka powierzchnia, gdzie, ile okien. Ważny jest klimat i stopień dopasowania do bucików!
Zapraszam jutro na nowe, prosto z pieca, świeżutkie informacje z placu boju. 
Trzymajcie kciuki- przede mną mega wyzwanie.

czwartek, 1 września 2011

PRAWIE JAK?

Takie same, ale inne.
Oficjalnie- produkty inspirowane. 
Bezpośrednio- podróby.
Szczerze? Miałabym opory przed kupieniem ewidentnej podróbki. Po pierwsze z szacunku dla projektanta, po drugie- bałabym się że się wyda i będzie wstyd. 
Tu pojawią się totalna sprzeczność , wewnętrzny niepokój, werteryzm i tym podobne- bo daleko mi do oceniania innych i jeśli ktoś chce, to czemu nie?!

Ale ale, czynnik społeczny jest jednak strasznie silny...i jes to doskonały temat na kolejny, poświęcony teorii, moralności i higienie pracy wpis;)
Wracając do tematu- gdy widzę lampę z trzech patyków i papierowej torby za 5 tys to.....no, wiadomo.
Wychodzę z założenia że coś, co jest wykonane ręcznie, z kosztownych surowców, lub  przy użyciu skomplikowanych technologii ma prawo kosztować dużo. Bardzo dużo. Naprawdę fortunę. W którymś momencie koszty osiągają jednak granicę. Jeśli cena windowana jest dalej ( a często jest, i to sporo) , oznacza to że płacimy za markę. Za powietrze. Za nic.

Tak jak nie wydałabym  kilku tysięcy na buty, które o ile nie są wysadzane szlachetnymi kamieniami nie mają powodu tyle kosztować- tak samo kupno produkowanej masowo lampy za astronomiczną sumę tylko dlatego że ma sygnaturę znanego projektanta jest dla mnie po prostu niemoralne i wiem, że nawet gdyby było mnie na taką rzecz stać to sumienie by mi na to nie pozwoliło. Podobnie jak moja ulubiona Klientka, którą zawsze stawiam za wzór, ideał  i każdemu życzę takiej współpracy- wolałabym te pieniądze bezpośrednio przekazać twórcy, w formie hołdu. Albo przeznaczyć na cele charytatywne, jeśli juz mamy potrzebę natychmiastowego pozbycia się ich.
Aspekt społeczny ( zastaw się a postaw, zaimponić, wow factor) - jasne, na pewno w niektórych kręgach jest na pierwszym miejscu. Tylko co za tym idzie? Jeśli najważniejszą wartością jest nic? Imponuje Wam nic?

Moje propozycje:
Możemy sami spróbować wykonać kopie lub zupełnie autorskie projekty.Dużo zachodu, ryzyko niepowodzenia spore, satysfakcja- MEGA. 
Po drugie, możemy poszukać czegoś w klimacie,nie będącego bezpośrednią kopią ale pozwalającego na osiągnięcie odpowiedniego efektu. Metoda wymagająca czasu, cierpliwości i zacięcia Indiany Jonesa- oraz niesamowicie uzależniająca.

W związku z tym że prezentuję tu projekty ( mam nadzieję) zupełnie inne, niezwykłe, zaskakujące- a tym samym bazujące na pozornie niedostępnych dla nas źródłach wyposażenia, za punkt honoru stawiam sobie odszukanie ich odpowiedników w przyzwoitych cenach lub umieszczenia instrukcji własnoręcznego wykonania; wszystkie będą zebrane w kategorii KOMBINATORYKA STOSOWANA.
Do ściągania, korzystania, zapamiętania. 
Do pobudzenia kreatywności i czerpania radochy.
Do zrozumienia że drogie nie zawsze znaczy lepsze.

Na wolne środki zawsze znajdzie się cel! 

wtorek, 30 sierpnia 2011

Bagietki i dusza robola

Obawiam się, że.......siłą by mnie stamtąd musieli wyprowadzić.
Panie, Panowie - ELEKTRA
Chrup

 
 
 
 
 

Naprawdę nie rozumiem, czemu większość sklepów jest taka brzydka skoro może być taka ładna...
Lampy to projekt Toma Dixona / Beat light, do kupienia tu.

Ostatnio mało piszę o tym co sie dzieje na budowie, bo dzieje się malutko.Znów mam poczucie jakbyśmy się cofali, zamiast przeć do przodu.... Tata dłubie przy elektryce, ja nie mam co robić więc skupiłam się na projektach i tu- a to niespodzianka!- okazuje się że powrót do starego trybu pracy ( 10h przy kompie) jest jedną z najgorszych i najbardziej frustrujących sytuacji jakie mogę sobie wyobrazić. Łażę fizycznie niewyżyta i psychicznie zmaltretowana, wściekła na cały świat  i psioczę na te kabelki co się styknąć nie chcą, niedokręcone profile, rury co wyszły przez przypadek i mi popsuły koncepcję. Wiem ze to niczyja wina, ale za każdym razem gdy wizja wejścia do gotowego mieszkania odsuwa się o kolejne tygodnie/ miesiące, to mnie  kurwica strzela...cięzko tak żyć bez zacierania.
Całe życie myślałam że mam duszę eterycznej nimfy artystycznej, a teraz już wiem- to czarna jak smoła dusza robola.

niedziela, 28 sierpnia 2011

Panorama włoska

KUCHNIA           ŁAZIENKA        SALON           SCHODY NA ANTRESOLĘ       JADALNIA
W ciągu najbliższych dwóch tygodni kończę ostatnie ściany (się pewnie też ) i....malowanie.Aaaaaaaa!!!!!