...czyli montażu szaf ciąg dalszy. Główna- garderoba już stoi, teraz przyszła kolej na meble kuchenne.
Planując kuchnię ...no dobra, pewnie wiele osób się teraz tarza ze śmiechu po podłodze, rozumiem...nie zaplanowałam jej jakoś wybitnie szczegółowo. Szczerze mówiąc oprócz ustawienia sprzętów AGD i zadbania o odpowiednie bloki użytkowe nie wysiliłam się specjalnie, bo nie wyobrażałam sobie nawet co w takiej kuchni dla początkującej kucharki-ignorantki powinno się znaleźć. Jak zawsze postanowiłam rozprawić się z tym problemem sposobem, w tym przypadku metodą łopatologiczną. Zrobiłam krótki rekonesans w kuchni rodziców, odkrywając przy tym szafki do których NIGDY w życiu nie zaglądałam ( sic!) oraz sprzęty, które wyglądają całkowicie obco; podzieliłam to przez 50 i wyszło mi że będę potrzebować jedną półkę na garnki ( posiadam 3), jedną na talerze ( nie mam żadnych) i sporo miejsca na szkło ( uzbierało się przez lata imprez.)
Dlatego, gdy kuchnia się wreszcie skręciła Taty recyma to troszeczkę mną wstrząsnęło, bo okazało się że jest tak ze trzy razy większa niż w mojej głowie. Niesamowite, że gdy projektuję coś dla klientów to rzeczywistość pokrywa się w 100% z planami, a u siebie- jakbym pierwszy raz w życiu meble widziała.
Wpadłam w panikę, że w życiu jej nie zapełnię i od razu będzie widać, że bida . Na szczęście zawsze można pójść tropem Carrie...
czwartek, 16 sierpnia 2012
wtorek, 14 sierpnia 2012
TRUE BLUE
IKEA - naprawdę (u)rządzi!
Na orientalną nutę. O kolekcji która ostatnio rzuciła mnie na kolana i przeczołgała po pełnej niebezpiecznie atrakcyjnych cen hali przeczytacie TU.
Na orientalną nutę. O kolekcji która ostatnio rzuciła mnie na kolana i przeczołgała po pełnej niebezpiecznie atrakcyjnych cen hali przeczytacie TU.
![]() |
| źródło |
![]() |
| źródło |
![]() |
| źródło |
poniedziałek, 13 sierpnia 2012
107. Układanie SUBWAY TILES
Czyli po co się szczypać?
Płytki łazienkowe były jedną z niewielu rzeczy, w stosunku do których byłam totalnie bezradna. Przed podjęciem ostatecznej decyzji o ich ułożeniu targały mną niesamowite dylematy, a zdanie zmieniałam średnio raz na minutę.
Oszczędziłabym sobie mnóstwo czasu i zszarganych łazienkową niepewnością nerwów, gdybym zaczęła planowanie od przecięcia jednej z płytek... Okazało się że szkliwo odpryskuje, doszlifować się ich nie da i dla zdrowia psychicznego układającego ( czyli mojego) i fugującego ( czyli Taty) wzór " na prosto" okazał się jedyną słuszną opcją.
A w praktyce?
Szkliwo przy cięciu rzeczywiście się odszczypuje, ale wystarczy trochę praktyki i jest dużo lepiej. Układa się je jak klocki ( dosłownie) - więcej czasu zajmowało mi rozmieszanie kleju, przygotowanie krzyżyków i miejsca pracy niż samo klejenie. Idzie szybko, efekty widać natychmiast, dosłownie cud, miód i orzeszki; co chwilę biegałam do Taty z informacją, że kocham te płytki
/ To chyba reakcja na traumę pozostałą po podłogowym gresie . Możliwe, że powinnam udać się z tym do jakiegoś specjalisty.../.
Chociaż kochałabym je jeszcze bardziej przy nieco niższej temperaturze otoczenia - na pracę wybrałam sobie największy ukrop( ponad 30 stopni) i w małym pomieszczeniu bez wentylacji kilka razy lekko odleciałam...
Przy tego typu płytkach warto pamiętać o kilku rzeczach:
- cholernie się rysują, więc podczas układania oraz wyjmowania krzyżyków ostrożnie ze szpachelką
- rada od moich ulubionych Specjalistów, czyli do białych płytek biały klej- droższy, ale oszczędza jakieś 3 dni życia które trzeba by poświęcić na czyszczenie fug
- które i tak trzeba oczyścić, najlepiej na drugi dzień...do tej rady zastosowałam się po swojemu ( dzień przeciągnął się do tygodnia ) i kilka ładnych godzin spędziliśmy z Tatą na usuwaniu zabrudzeń. Poszło opakowanie nożyków i plastrów opatrunkowych. Wiadomo- szkliwo ponad kończyny;)
Ale efekt jest! Po tych kilku pierwszych rzędach naprawdę cieszę się, że wybrałam wzór bez przesunięcia- płytka okazała się tak drobna przy dużej płaszczyźnie ( jest mniejsza od standardowych cegiełek), że zrobiłby się straszny wizualny bałagan.
Przy okazji łazienkowych tematów - od pewnego czasu panowie budowniczowie obwodnicy bardzo dbają o rozrywkę wszystkich mieszkańców naszej dzielnicy i regularnie przebijają rury z gazem, dzięki czemu od soboty po raz kolejny mamy zakręcone kurki. Rozumiem, że to może być zabawne (a przynajmniej było za pierwszym razem gdy temperatura powietrza wynosiła 37stopni i lodowaty prysznic był ożywczą nowością ) ale drugi raz to sygnał że mózg też jest organem i nieużywany zanika...
W międzyczasie kilka razy nie mieliśmy też wody oraz internetu , co ciekawe- ten ostatni brak wzbudził największe oburzenie w okolicy. Chociaż w internecie ani się człowiek nie umyje, ani na nim obiadu nie ugotuje;)
Płytki łazienkowe były jedną z niewielu rzeczy, w stosunku do których byłam totalnie bezradna. Przed podjęciem ostatecznej decyzji o ich ułożeniu targały mną niesamowite dylematy, a zdanie zmieniałam średnio raz na minutę.
Oszczędziłabym sobie mnóstwo czasu i zszarganych łazienkową niepewnością nerwów, gdybym zaczęła planowanie od przecięcia jednej z płytek... Okazało się że szkliwo odpryskuje, doszlifować się ich nie da i dla zdrowia psychicznego układającego ( czyli mojego) i fugującego ( czyli Taty) wzór " na prosto" okazał się jedyną słuszną opcją.
A w praktyce?
Szkliwo przy cięciu rzeczywiście się odszczypuje, ale wystarczy trochę praktyki i jest dużo lepiej. Układa się je jak klocki ( dosłownie) - więcej czasu zajmowało mi rozmieszanie kleju, przygotowanie krzyżyków i miejsca pracy niż samo klejenie. Idzie szybko, efekty widać natychmiast, dosłownie cud, miód i orzeszki; co chwilę biegałam do Taty z informacją, że kocham te płytki
/ To chyba reakcja na traumę pozostałą po podłogowym gresie . Możliwe, że powinnam udać się z tym do jakiegoś specjalisty.../.
Chociaż kochałabym je jeszcze bardziej przy nieco niższej temperaturze otoczenia - na pracę wybrałam sobie największy ukrop( ponad 30 stopni) i w małym pomieszczeniu bez wentylacji kilka razy lekko odleciałam...
![]() | |||
| ostatnia warstwa folii |
![]() | ||
oświetlenie krypty;)
|
Przy tego typu płytkach warto pamiętać o kilku rzeczach:
- cholernie się rysują, więc podczas układania oraz wyjmowania krzyżyków ostrożnie ze szpachelką
- rada od moich ulubionych Specjalistów, czyli do białych płytek biały klej- droższy, ale oszczędza jakieś 3 dni życia które trzeba by poświęcić na czyszczenie fug
- które i tak trzeba oczyścić, najlepiej na drugi dzień...do tej rady zastosowałam się po swojemu ( dzień przeciągnął się do tygodnia ) i kilka ładnych godzin spędziliśmy z Tatą na usuwaniu zabrudzeń. Poszło opakowanie nożyków i plastrów opatrunkowych. Wiadomo- szkliwo ponad kończyny;)
Ale efekt jest! Po tych kilku pierwszych rzędach naprawdę cieszę się, że wybrałam wzór bez przesunięcia- płytka okazała się tak drobna przy dużej płaszczyźnie ( jest mniejsza od standardowych cegiełek), że zrobiłby się straszny wizualny bałagan.
Przy okazji łazienkowych tematów - od pewnego czasu panowie budowniczowie obwodnicy bardzo dbają o rozrywkę wszystkich mieszkańców naszej dzielnicy i regularnie przebijają rury z gazem, dzięki czemu od soboty po raz kolejny mamy zakręcone kurki. Rozumiem, że to może być zabawne (a przynajmniej było za pierwszym razem gdy temperatura powietrza wynosiła 37stopni i lodowaty prysznic był ożywczą nowością ) ale drugi raz to sygnał że mózg też jest organem i nieużywany zanika...
W międzyczasie kilka razy nie mieliśmy też wody oraz internetu , co ciekawe- ten ostatni brak wzbudził największe oburzenie w okolicy. Chociaż w internecie ani się człowiek nie umyje, ani na nim obiadu nie ugotuje;)
niedziela, 12 sierpnia 2012
106. Retrospekcja CD, czyli o tym jak...
...przyjechały pierwsze szafy:
...zaczęłam malowanie:
...co skończyło się pokreśleniem wszystkich niedoskonałości, czarno na białym
...błysnęło szkliwo:
...i zrealizowałam marzenie życia, czyli zrobiłam projekt za buty
.... tak w sumie, to dwa projekty ;)
Być może to niewielkie kroki w kontekście budowy, ale dla mnie, choćby ze względu na wysokość obcasów- gigantyczne.
![]() |
| więcej TU |
...zaczęłam malowanie:
![]() |
| więcej TU i TU |
...co skończyło się pokreśleniem wszystkich niedoskonałości, czarno na białym
![]() |
| przed |
![]() |
| po... |
...błysnęło szkliwo:
![]() |
| więcej TU |
...i zrealizowałam marzenie życia, czyli zrobiłam projekt za buty
![]() |
| więcej TU |
.... tak w sumie, to dwa projekty ;)
![]() | ||
Być może to niewielkie kroki w kontekście budowy, ale dla mnie, choćby ze względu na wysokość obcasów- gigantyczne.
piątek, 10 sierpnia 2012
105. RETROinSPEKCJA
Czyli przegląd postępów.
Niespecjalnie co prawda spektakularnych, bo wiosna i lato to dla mnie jedna wielka czarna dziura, przez którą nie przebijają promyki słońca. Niesamowite, że tyle osób zazdrości mi "wolnego" zawodu, dzięki któremu od kilku lat nie doświadczam wiosennych podmuchów i letnich zefirków ( bo tłukę projekty), natomiast niezwykle silnie odczuwam ( w wytartym kilkuletnim paletku) jesienne zawieruchy i zimowe zamiecie. Ogólnie latem chodzę wkurzona bo nie mam czasu na wakacje, a zimą chodzę wkurzona bo mnie na nie nie stać.
Mimo najszczerszych chęci nie jestem w stanie przerwać tej passy, zatem w sumie podminowana jestem od sylwestra do sylwestra, z krótką przerwą utraty świadomości w okolicach północy 31.
Nie ma jednak tego złego; dzięki mocno napiętemu grafikowi myślami ( a częściowo i ciałem ) jestem już w grudniu / prezenty!!!/ co niejako przyspiesza termin przeprowadzki , a nieogarnianie rzeczywistości pozwala na prześlizgiwanie się po miesiącach w dość beztroski sposób.
Dziś na przykład wprawiłam Tatę w lekką konsternację, gdy zapytał mnie czy zjem obiad. Powiedziałam że: dziękuję, już jadłam....jadłam...co ja jadłam...a, no wczoraj jadłam. Ale nie pamiętam co....
Tata mi poradził, cobym pooddychała głębiej.
Obłęd.
Podsumowując:
Na przełomie wiosny i lata A.D. 2012 NIE PRZEPROWADZIŁAM SIĘ!!
Udało nam się natomiast:
1) skończyć płytki na parterze
2) i zafugować
3) oraz popatrzeć, jak pękają na dylatacjach

4) zamontować drzwi wewnętrzne. Sztuk raz!

5) kupić słonia

6) łosia
7) oraz zlew, z mniej przydatnych rzeczy

8) i lampy
.....i chyba mi się miejsce skończyło, więc zapraszam na dalszą retro-inspekcję budowlaną już jutro ;)
Niespecjalnie co prawda spektakularnych, bo wiosna i lato to dla mnie jedna wielka czarna dziura, przez którą nie przebijają promyki słońca. Niesamowite, że tyle osób zazdrości mi "wolnego" zawodu, dzięki któremu od kilku lat nie doświadczam wiosennych podmuchów i letnich zefirków ( bo tłukę projekty), natomiast niezwykle silnie odczuwam ( w wytartym kilkuletnim paletku) jesienne zawieruchy i zimowe zamiecie. Ogólnie latem chodzę wkurzona bo nie mam czasu na wakacje, a zimą chodzę wkurzona bo mnie na nie nie stać.
Mimo najszczerszych chęci nie jestem w stanie przerwać tej passy, zatem w sumie podminowana jestem od sylwestra do sylwestra, z krótką przerwą utraty świadomości w okolicach północy 31.
Nie ma jednak tego złego; dzięki mocno napiętemu grafikowi myślami ( a częściowo i ciałem ) jestem już w grudniu / prezenty!!!/ co niejako przyspiesza termin przeprowadzki , a nieogarnianie rzeczywistości pozwala na prześlizgiwanie się po miesiącach w dość beztroski sposób.
Dziś na przykład wprawiłam Tatę w lekką konsternację, gdy zapytał mnie czy zjem obiad. Powiedziałam że: dziękuję, już jadłam....jadłam...co ja jadłam...a, no wczoraj jadłam. Ale nie pamiętam co....
Tata mi poradził, cobym pooddychała głębiej.
Obłęd.
Podsumowując:
Na przełomie wiosny i lata A.D. 2012 NIE PRZEPROWADZIŁAM SIĘ!!
Udało nam się natomiast:
1) skończyć płytki na parterze
2) i zafugować
3) oraz popatrzeć, jak pękają na dylatacjach

4) zamontować drzwi wewnętrzne. Sztuk raz!

5) kupić słonia

6) łosia

7) oraz zlew, z mniej przydatnych rzeczy

8) i lampy
![]() | ||||||||||||
| więcej zdjęć TU |
.....i chyba mi się miejsce skończyło, więc zapraszam na dalszą retro-inspekcję budowlaną już jutro ;)
czwartek, 9 sierpnia 2012
No i....
Myślałam że to pikuś, bułka z masłem i musztarda po obiedzie, tak sobie po prostu nie pisać...
Próbowałam, przysięgam, ale świerzbiło, kręciło, nęciło i tęskniło. Co najgorsze, inne pisanie bez tutejszej rozgrzewki szło mi jak gra polskich siatkarzy na olimpiadzie, a samo meritum, jądro jasności i sens życia mego czyli budowa - jakoś klapła. Ewidentnie mam syndrom Demi Moore i bez opublikowania postępów się nie liczy;) zatem dla zdrowia psychicznego własnego oraz (mam nadzieję) radochy Waszej postanowiłam reaktywować TUSIĘ.
Po drodze wiele się wydarzyło...
Amerykański łazik wylądował na księżycu;
Jeden z braci Wachowskich przestał się wahać i został siostrą;
I na pewno działo się coś jeszcze, ale po tym ostatnim newsie jakoś niewiele do mnie docierało.
W ramach nadrabiania budowlanych zaległości polecam material uzupełniający, w przyszłym tygodniu zapraszam na najnowszy artykul o czymś NA TEMAT, a od jutra wracam tu.
Hough!
Subskrybuj:
Posty (Atom)

























