piątek, 8 lipca 2011

Jedenaście. Spokój na mokro i na sucho

 
 
 
lewitujące schody- bezcenne. Chciałabym kiedyś zaprojektować dom z takim rozwiązaniem -no, może bez linek;)

Po drugiej wylewce i wymianie okien pierwszy raz tak naprawdę można było odczytać przestrzeń. Tzn ja ją widziałam, większość osób które nas wtedy odwiedziło taktownie milczało, by na koniec dodać- no no, ładnie, tylko TROCHĘ ciemno...

czwartek, 7 lipca 2011

Wpis dziesiąty. Kwestia fundamentalna

Ogrzewanie podłogowe...nie uwierzycie, jakie kontrowersje może wzbudzić taki drobny i na dobrą sprawę- zupełnie niewidoczny element. 
Ale ale, od początku-  jestem totalnym zmarźluchem,  potrafię w polarze chodzić przy 30 stopniach upału, więc nie dziwota że po pierwszym zetknięciu z ogrzewaniem podłogowym, które nastąpiło gdy dziecięciem jeszcze byłam i o takich cudach nie śniłam... no, to o niczym innym nie śniłam.;)  Gdy później  do tego wyobraziłam sobie jak na TAKIEJ podłodze będzie się ćwiczyć jogę ( i tarzać z kotem)- inaczej po prostu być nie mogło.      
 I się zaczęło...

Średnio dwa razy dziennie słyszałam:
1) podłoga będzie zimna(e....?)
2) TO NIEZDROWE( ee?)
3) podłogówka wywołuje alergie ( E????)
4)gdy to nie pomogło zaczynało się od poczatku, czyli podłoga będzie zimna...

od rodziców, bliższej i dalszej rodziny, znajomych, panów  od wylewek, panów w sklepie,pana taksówkarza, pana Boga...
No dobra, tego ostatniego moja podłogówka pewnie mało interesuje, ale gdy wypowiadałam sakramentalne ,,TAK, po całości" niemal słychać było pieruny siarczyste ogniste.
Plus jest taki że przeczytałam chyba wszystko co na ten temat napisano, opublikowano i wydano - jeśli są jakieś pytania, zapraszam. Korzystając z okazji od razu zdementuję plotki rozpuszczane przez producentów grzejników ściennych jakoby inne systemy powodowały reumatyzm, alergie i problemy z krążeniem. Podłogówka wodna to także mniejsze straty ciepła, a co za tym idzie- mniejsze rachunki.
 Zresztą, poczytajcie sami- zalety tego systemu w pigułce :

kosmiczna stacja
ogrzewanie podzielone jest na kilkanaście stref, więc poprzez regulację temperatury można uzyskać efekt cyrkulacji powietrza we wnętrzu- tak jak przy zwykłych grzejnikach

 w sumie, przy odrobinie wyobraźni, zimą mogę udawać że mam ciepłe fale pod stopami ( i pod betonem)

to nie są moje stopy

 

środa, 6 lipca 2011

Na bogato. Numer dziewięć.

Trudno jest nie zmieniać, gdy coś uwiera i nie pasuje...na  6 godzin przed przyjazdem ekipy która miała ułożyć podłogówkę w projektowym szale rzucałam kuchnią, łazienką, grzejnikami, zmieniałam strefy ogrzewania...zdążyłam. Dorzuciłam nawet żyrandole i ręczniczki.
A, zapomniałabym- dodatkowe okno tez;)). 

 
 
 
 


Największe zmiany? Otworzenie przestrzeni w centrum, wokół komina by zyskać kilka dodatkowych osi widokowych- tym samym zmiana układu kuchni, która automatycznie zrobiła się bardziej ustawna. Zabrałam się też- wreszcie! za projekt sypialni na antresoli. Z braku pomysłu na barierkę która nie wyglądałaby badziewnie i funduszy na szklaną taflę, która odpowiadałaby mi wizualnie wykombinowałam siatkę ogrodową rozciągniętą na drewnianej ramie, do której mogłabym przypinać zdjęcia, wieszać na niej biżuterię itd. 

 

poniedziałek, 4 lipca 2011

Biedni ci, co mają zbyt wiele

Bo tak niewiele trzeba, by było zaj.....E!

Raz- historia małego kwadratu. Uwielbiam płytki w tych proporcjach, tu w najpiekniejszej wersji jaką widziałam - biały kwadrat salonowy

 
 


Historia druga-dywan którego nie było

dywan!!! i stolik
 
stolik...
znów dywan...no i te poduchy-śniuchy

Trzy - pomysły, za darmoszkę :)

W klimacie, dosłownie za kieszonkowe - piękne szkiełka w ,,naszej" IKEI  i obłędne emalie z Olkusza. Można zaprojektować własny zestaw garnków!. Zachwyca się osoba, która do tej pory nie opanowała obsługi piekarnika...
http://www.ikea.com/pl/pl/catalog/products/60176893
http://sklep.emalia.pl/sklep,produkt,id=892,mydelniczka_wiszaca.html#tresc


Wpis ósmy. Nie ma nie ma wody...

Póki się nie pociągnie instalacji. Tydzień dłubania, przeciągania, łączenia, łatania- i strych opanowały kolorowe  glizdy.

Widać już początki piętra- antresoli z płyt OSB
 
 
 
 

piątek, 1 lipca 2011

Wpis siódmy. Historia cegły (po łuku)

Dwie rzeczy zadecydowały o tym, że gdy wbiegłam na strych  zaklepałam właśnie tę stronę strychu - łuczek ( koślawy, kulawy, ale uroczy) wieńczący główne wejście i ceglana wielka ściana na wprost. 

  

Nie przejmowałam się jakoś mniejszą ilością ( mniejszych) okien, kominem dzielącym mikroskopijne poddasze na dwie klity ani lodowatą, niemożliwą do ocieplenia ścianą stanowiącą z domem sąsiada pełen pająków tunel czasoprzestrzenny.
Łuczek radował me oczy do czasu usunięcia starych framug- zaprawa złożona w 90% z piasku a w 10% ze śliny murarza...to nie mogło skończyć się dobrze.  Po wyciągnięciu ramy ścianka rozbujała się, stęknęła, jęknęła  i runęła, grzebiąc łuczek na zawsze ( a przynajmniej na jakiś czas- który spędziłam na pogrążaniu się w czarnej rozpaczy).
Płakałam straszliwie. Za kilka dni mieliśmy zaczynać hydraulikę- plany dalej w rosole a ja siedzę i wyję nad stertą cegieł...dwa dni później usłyszałam wołanie Taty ze strychu i...TADAM!!


To był jeden z najpiękniejszych prezentów w całym moim życiu. Prawdziwe CUDo! Tata wzmocnił całą konstrukcję zbrojoną belką i dodał do zaprawy więcej śliny ;), więc teraz mogę zgodnie z temperamentem trzaskać drzwiami do woli.