Red

Czerwień- symbol pomyślności, szczęścia, miłości, życia. 

Czerwone wrota w chińskiej symbolice oznaczają wejście do bezpiecznego i bogatego świata.

To kolor zmysłów i uczuć.

A poza tym.....

Moje drzwi będą czerwone

    

 

18. W poszukiwaniu straconej garderoby

Nowa wersja narodziła się z potrzeby  i ...ze snu.
Poprzednia koncepcja była wynikiem wygranej estetyki nad praktycznością- wrażenie przestrzeni okupione było właściwie całkowitym brakiem szaf i mikroskopijnym gabinetem, który na biurko i regał wystarczał, ale na ewentualny pokój dziecięcy już niekoniecznie. Z drugiej strony serce mi krwawiło gdy wchodziłam na strych i widziałam ten obłędny plac do jazdy rowerem , który trzeba będzie bestialsko poszatkować.
Chodziłam i wzdychałam, wzdychałam i chodziłam, aż któregoś dnia przyśniła mi się przedziwnej konstrukcji kuchnia, do której wchodziło się przez szafę. W szafie było zaplecze teatru,co akurat nie miało wielkiego wpływu na układ mieszkania ale grał wyborny kabaret i uśmiałam się setnie.To był prawie tak śmieszny sen, jak ten z żółtymi kapciami.

  

 

salon od strony wejścia

salon od strony okien

 

 

widok na jadalnię

 

 

Gdybym była ciasteczkiem w szklanym słoiku na blacie, miałabym taki widok. Bardzo krótko

łazienka

 

 

i jeszcze raz widok na kuchnię, od strony korytarza

 Przeniosłam kuchnię na miejsce gabinetu, w miejscu kuchni urządziłam jadalnię którą w razie potrzeby będzie można zamknąć przeszkleniem z zasłonami i zamienić w dużą, jasną sypialnię. Sama koncepcja kuchni jest prosta jak budowa cepa, zajmuje wnękę pod oknem i płynnie łączy się z dwustronną ( dostępną od jadalni i korytarza) szafą. W sumie ponad 10m.b zabudowy, powinnam się zmieścić. Teoretycznie....
Najważniejsze że główne założenie- totalny open space  z możliwością modyfikacji- zostało zachowane. Postawione zostaną tylko 3 ściany- do łazienki, reszta podziału to zabudowa. Co do estetyki, to widać moje legendarne już przywiązanie do jednego stylu;), co miesiąc zwrot o 180 stopni. Przeszłam już etap chłodnego minimalizmu, loftowej surowizny, ciepłego pierdolniczka, inspirowanej paryskimi piede-a terre elegancji a teraz po prostu wstawiłam wygodne meble. Znam siebie i wiem że którejś nocy po prostu mi odwali i pomaluję wszystko na barbie pink. Wiem też że takich nocy będzie wiele, więc mebli musi być mało, ścian do wyżywania się dużo.
Z tzw. nietypowych rozwiązań które zwykle oznaczają brak miejsca albo brak kasy ( w tym przypadku jest to idealnie wypośrodkowane połączenie):
po pierwsze zasłony zamiast drzwi do szafy ( podpatrzone oczywiście tu ). Będą się tarzać, brudzić i znienawidzę je przeokrutnie ale muszę je mieć.
po drugie okap w kuchni kombinowany niemożliwie ( o tym będzie wkrótce)
po trzecie oświetlenie za 12zl, o którym  jeszcze napiszę
po czwarte zabudowa meblowa ( szafy i kuchnia) wyszperana na drugim końcu PL za grosiki.
po piąte dużo staroci, mebli z odzysku a nawet ze śmietnika ( np z jednej z imprez wróciłam bez wstydu, za to z prześlicznym stołeczkiem)
po szóste dużo rzeczy które wyszły w tzw. trakcie i na bieżąco musieliśmy z tatą wykonywać chińskie kombinacje, oczywiście wszystkie sfotografowane i do zobaczenia.


Wreszcie osiągnęłam duchowe porozumienie ze swoim ja , które powiedziało  ,, weź dziewczyno nie p...ol tylko się  na coś zdecyduj ( i niech to będzie dobre) " .
Zdecydowałam się.
Od tamtej pory już tylko zacieram, zacieram, zacieram....

Inna Ceglana Ściana

 

 

 

 

 

 

Fajnie gdy jest autentyczna, trochę niechlujna. Poobijana, obdrapana, nieoczyszczona. Gipsowym licówkom spod linijki mówimy gromkie NIE!!

Pożyczone od  the decorista, bug and bear, norm, bodie and fou

17....18....19........1000 cegieł do mocy

Ufffff.

Cegła to potęga-  wydobycie potęgi to mordęga. 

(OSTRZEGAM! Teraz prawdopodobnie co drugi wpis będzie zaczynał się od opisów przytrzaśniętych/ potłuczonych/ pokaleczonych części ciała i psychiki, wybaczcie, ale mam skrzywienie pod tym względem- im bardziej się umorduję, tym większa satysfakcja. Nie skrzypisz, nie żyjesz ;) 

Pisałam już chyba o tym, że ceglane elementy urzekły mnie w tej przestrzeni na wstępie i choć wielu rzeczy które wiedzieć powinnam nie wiedziałam, to tego że cegły zostaną na wierzchu byłam pewna. Delikatny niepokój czułam macając ściany ( jestem ewidentnym typem maniakalnego macacza, do muzeum i mięsnego już mnie nie wpuszczają) ponieważ  fugi wyglądały LEKKO podejrzanie, ale machnęłam ręką i zajęłam się bieżącymi trudami. 

Gdy doszło do oczyszczania starych fug, okazało się cegły trzymają się na ślinę i siłę woli. Zaprawa w 99% składała się z piasku, w 1% z dobrych chęci, można ją było w niektórych momentach wydłubywać palcem; w innych widać już było rękę innego majstra, cięęęężką rękę- betonową....najlepsze jednak były kominy, które ewidentnie natchniony budowniczy ułożył cegłą z odzysku odwrotnie, czyli osmaloną stroną do wewnątrz budynku.

Kilka dobrych dni siedziałam na drabinie z dłutem, młotkiem i waliłam jak dzięcioł. Któregoś dnia orki stwierdziłam że dłużej być tak nie może, albo skończę to dziś albo nigdy i dałam ognia, 10h na pełnej mocy. W ten oto sposób nabawiłam się zapalenia stawów i przez kolejny tydzień nie mogłam nawet podnieść chusteczki, o młotku nie wspominając. Kominy przy których osiągnęłam stan mistrza zen ostatecznie zostały obrobione płytami k-g, część zabetonowanych cegieł zmusiła mnie do okrycia tych fragmentów pod zabudową, więc trochę roboty poszło na marne.

Ale resztki cegły rewelacyjne;)

w lewym rogu widać fragment dobudowanej po podniesieniu dachu części- tu cegła jest na zaprawie betonowej, której mimo najszczerszych chęci nie udało mi się stłuc

słynny Łuk Płaczliwy

Cegła po zaimpregnowaniu (po lewej) i przed

kolor żywy, malarz nie

 

16. Tajne tajniki spoinowania

Tytułu posta niestety nie wymyśliłam sama; nazwa, niosąca dreszczyk emocji i obietnicę przygody pochodzi od filmiku z Youtube który z zapartym tchem obejrzeliśmy przed gipsowaniem. Jak zwykle stwierdziliśmy z Tatą że to nie może być tak trudne i jak zwykle bardzo się pomyliliśmy. Po 30 minutach chlapania grudkowatą breją wszędzie tylko nie po ścianie na zmianę kurwiłam i ryczałam; Tata tylko przeklinał, choć myślę że wstydził się przy mnie zapłakać i w głębi duszy  ronił wielkie jak groch łzy. Po wstępnym oswojeniu mazi przyszedł czas na taśmy które na łączeniu płyt należy zatopić w gipsie, i to dopiero był dramat.

Kilka ładnych dni zajęło nam opanowanie techniki zapewniającej ściany gładkie jak nogi J.Lo ( z takim minimalnym odrostem). Dziś mogłabym szpachlować z zamkniętymi oczami, tyłem, podczas obiadu ale przysięgam że po pierwszej próbie zastanawiałam się czy naprawdę wszyscy muszą mieć w domu ściany...

Z praktycznych informacji- do gipsowania używam masy Rigips, która jest naprawdę wdzięcznym materiałem ( w zależności od nasycenia można z niej zrobić gęstą pastę która nie będzie skapywać z sufitu, albo rozrzedzoną masę wyrównująca niewielkie rysy). Do wykończenia ścian na poddaszu używałam finiszu Cekol, ale nie polecam, można się zachetać a i tak zawsze się gdzieś wyszczerbi. Od bardzo zdolnych i doświadczonych znajomych ( pozdrawiam;) dostałam namiar na finisz Acryl PUTZ Śnieżki. Lepiej;)

Piętnaście mgnień

Czerwieni.

Po położeniu wełny przyszedł czas na ściany. I sufity. 

Stelaże pod pod płyty k-g kręcił tata, płyty kręciliśmy razem, zacierałam ja. Ubaw po pachy że tak powiem, biorąc pod uwagę że w naszym domu nie ma ani jednego kąta prostego i do czegoś musieliśmy równać. Tylko do czego? Jedyna prosta ściana niczego się nie trzymała, a już najmniej kątów, więc odpadła w przebiegach. Reszta pofalowana jak gazeta nad morzem. Na dodatek płyty okazały się tak ciężkie, że nie byliśmy we dwójkę w stanie ich montować więc dopadła nas totalna niemoc.

Wtedy do akcji wkroczyły GADŻETY.

Gadżet pierwszy- maszyna do podnoszenia płyt. Genialne urządzenie, dzięki któremu jedna osoba spokojnie da sobie radę i nic nie musi dźwigać. Znalezione przez Tatę w internecie.

maszyna toto czerwone; na ,,ramionach" kładzie się płytę, kręci  korbką i płyta podjeżdża do wymaganej wysokości, gotowa do przykręcenia

Gadżet drugi- laserowe poziomice. Skuteczne, zapewniły radochę kotu na 10min, dla mnie na cały tydzień;).Czerwone okulary rządzą, polecam każdemu- zupełnie inny świat.

Wyrysowałam (a właściwe wystrzelałam ) sobie zarysy wszystkich pomieszczeń i co? No co mogłam zrobić gdy już instalacje i odprowadzenia były zrobione, ściany zaklepane, materiał kupiony....

Zmieniłam plan mieszkania. 

Uuuuuuuwielbiam dramatyczne zwroty akcji!

buciki oczywiście pod kolor