CIENKA POMARAŃCZOWA LINIA

Jednym z moich noworocznych postanowień było to, że nie będę nic obiecywać, ponieważ wszechświat zdecydowanie  od pewnego czasu  mi nie sprzyja. 

Niniejszym obiecuję że już nic nie obiecuję, oraz, z tygodniowym poślizgiem, prezentuję obiecane zdjęcia Najmniejszego Loftu ( znanego również pod nazwą" O PSIA DUPKA!").

PS

 Wkrótce Dzień Kobiet. Straszne święto, bo każdy dzień jest nasz i żadnego nie oddamy, ale to dobry moment by upolować sypiące się niczem płatki róż nagrody w konkursach "z okazji". 

I TU WŁAŚNIE upolujecie takie kwiatki;)

Powodzenia!

Nie piszę, bo...

zmywam.

Wstaję rano, zmywam. W południe zmywam. Wieczorem może bym i pozmywała, ale nie mam już siły. Nie zmywam, ale też i nie piszę, bo to by było nie fair wobec zmywania. 

Z kolei zmywanie jest nie fair wobec człowieczeństwa, więc co jakiś czas mamy bunt na pokładzie i przez 4 - 5 dni nie zmywa nikt. Zlew i 3metry bieżące blatu żyją własnym życiem, my staramy się żyć swoim, ale w którymś momencie następuje ten moment, gdy jedynym narzędziem do posmarowania chleba masłem okazuje się  łyżka wazowa.

KARIM CHARLEBOIS ZARIFFA

Są takie dni, gdy wydawałoby się przypadkowy okruszek prowadzi nas do odkrycia bratniej duszy. Jakiś czas temu  znalazłam jedno zdjęcie- szklany fragment zestawu do destylacji ( chyba?) wykorzystany jako lampa.

Niezwykłe przypadki dekoratora paryskiego

źródło

Wpadnie taki/ taka, pomacha wzornikiem, zarzuci na lampę jakąś szmatkę, rozciągnie tapetę...a to w ogóle poważne jest? Ten zawód dekoratora wnętrz? Co to za filozofia dobrać farby do zasłonek, zasłony do tapety, tapety pod kinkiety?
Jeśli kiedykolwiek mieliście takie myśli, polecam zapoznać się z poniższym projektem. Prześledzić faktury, odcienie, połączenia wzorów. Mistrzowski poziom, nie do osiągnięcia przez przeciętnego Kowalskiego, ba! pokusiłabym się nawet o stwierdzenie, że i zwykłego projektanta zmaltretowanego funkcjonalnością, nadzorowaniem pana Zdzisia i opóźnieniami w dostawie gresu. Do tego trzeba mieć wolną głowę, czysty umysł, serce niezrażone dokumentacją techniczną.

KOLORY HISTORII

Williamsburg.

Według Wikipedii– miasto w USA, w stanie Wirginia, na półwyspie Wirginia, na terenie zwanym Hampton Roads, między estuarium rzeki York i James. Według danych na rok 2000 miasto zamieszkuje 11 998 mieszkańców. Williamsburg znajduje się w centrum Historycznego Trójkąta Wirginii, które tworzy razem z Jamestown i Yorktown. Miasto jest znane ze skansenu historycznego (Colonial Williamsburg) przedstawiającego miasto z epoki kolonialnej oraz College of William and Mary – drugiej najstarszej szkoły wyższej w kolonialnej Ameryce.

Ponieważ suchy opis ( z wyjątkiem tajemniczego eustre....ustrea....ESTUARIUM ) to za mało, spójrzmy na obrazki z Williamsburga. Ewidentnie wynika z  nich że to miejsce w którym jest sporo:

zadymiarzy

http://fromjacobstephen.wordpress.com/2012/08/29/colonial-williamsburg/

 panów w rajstopach

http://www.history.org/history/fife&drum/media.cfm

sąsiedzi raczej do siebie strzelają niż dzwonią

http://pitstopsforkids.com/2011/10/colonial-williamsburg-with-kids/

  a działaczki Pussy Riot zdecydowanie powinny się tam wybrać z małą rewolucją.

http://blogbuiltfortwo.blogspot.com/2011/06/our-first-guest-post.html